تربیت فرزندسبک زندگی

محبت بیش از حد به کودک

wp:paragraph –>

محبت به کودک بیش از حد؟

گاهی محبت افراطی والدین و اطرافیان کودک نتیجه عکس دارد و باعث لوس شدن فرزند و در نهایت منجر به لجباز شدن کودک شود.

در واقع تصمیم گیری و انجام کارها به جای کودک ، و به طور کلی محبت به کودک بیش از اندازه،

سبب میشود که او فردی فاقد استقلال و وابسته به دیگران بار بیاید.

همه پدرها و مادرها خود را موظف میدانند که نیازهای رفاهی و آسایش فرزندان را تامین کنند،

اما بحث این است که والدین چطور باید محبت خود را به فرزندانشان نشان دهند؟

پدر و مادر تا چه میزان باید رفاه آنان را فراهم کنند؟

محبت به کودک خود باید چگونه باشد؟

برخی از پدر و مادرها در همه مراحل رشد فرزندان برای او تصمیم گیری میکنند،

و به کودک اجازه نمیدهند که مانند دیگر هم سالان خود روال عادی را طی کند.

اغلب این توجه و محبت به کودک ، به خاطر نگرانی والدین برای تربیت صحیح کودک است، اما در بیشتر موارد نتیجه عکس دارد.

بعضی کودکان به این دلیل انتظار توجه دارند که احساس نا امنی می کنند و یا بیش از اندازه وابسته اند .

این وابستگی ممکن است موقتی باشد ، برای مثال به علت مرگ یکی از نزدیکان ، بیماری ، طلاق ، تولد نوزاد خواهر یا برادر و این دست.

محبت به فرزند
محبت به فرزند

همچنین ممکن است که این وابستگی دائمی تر باشد، زیرا در این حالت پدر و مادر این وابستگی را با ابراز محبت های غیر ضروری و بیش از اندازه تشدید کرده اند .

اینها همه از توجه بیش از حد و محبت به کودک بیش از اندازه پیش می آید….

اگر والدین بدون چون و چرا از خرده فرمایش های کودکانشان پیروی کنند ، کودک خیلی زود خواهد آموخت که همیشه انتظار داشته باشد به خواسته هایش عمل شود.

اگر کودک توقع دارد بی وقفه و منحصرا به او توجه کنید ، این وضعیت را به هم بزنید.

بیشتر بخوانید:

با کودک لجباز چه کنیم؟

محبت به کودک چگونه باید باشد؟

کلید فائق آمدن به این مشکل این است که بدانیم «کی» و «چگونه» به کودک مان توجه و محبت کنیم.

توجه اصلی ترین نیاز کودک است.

محبت به کودک
محبت به کودک

به کودکتان توجه و محبت کنید ، اما بکوشید توجه و محبت به کودک را از حد نگذرانید.

گرایش کودک به توجه و محبت زیادی اغلب بر طرف میشود فقط به زمان نیاز دارد.

اگر قرار است اتفاق غیر معمولی بیفتد، کودکتان را از قبل آماده کنید.

به او بگوید چه چیزی قرار است رخ بدهد ، ولی به کودک اجازه دهید احساساتش را بیان کنید.

صحبت کند و بگوید که نگران یا خوشحال یا غمگین است.

از روش های کسب آرامش استفاده کنید.

به کودک کمک کنید به جای وابستگی به شما به خودش متکی باشد.

همان طور که میدانیم همه این ها به زمان و صبر کافی نیاز دارد.

اگر احساس میکنید که نیازهای عاطفی فرزندتان را برآورده می کنید و اطمینان دارید که هر چه در توان دارید برای کودکتان انجام میدهید و کودک هنوز از شما توقع دارد که بیش از پیش به او توجه و محبت کنید ،

زمان آن است که وضعیت را دوباره ارزیابی کنید و از روش های صحیح برای کاهش تقاضاهای کودک استفاده کنید.

مثالی برای محبت به کودک

فرض کنید همین حالا زهرا کوچولو را از مدرسه به خانه آورده اید

و به اندازه کافی برایش وقت گذاشته اید و به او توجه و محبت کرده اید،

ولی اکنون که با فرزند دیگرتان صحبت می کنید ، زهرا مرتبا گفت گوی شما را قطع میکند و انتظار دارد فقط به او توجه نشان بدهید و به حرف های او گوش کنید.

بهتر است در این مواقع کودک را نادیده بگیرید.

وقتی گریه و زاری و خواهش وتمنا و اصرار خود را قطع کرد، به او توجه نشان بدهید،

برای مثال به او بگویید :«زهرا؟ چه نقاشی قشنگی کشیدی؟! از کجا یاد گرفتی؟»

در واقع با این رفتار به او می آموزید که باید صبر کند تا نوبتش برسد و او نیز در می یابد که به او و کارهایش علاقه دارید .

نکته مهم در محبت به کودک این است که درهر چیزی باید تعادل را رعایت کرد.

افراط و تفریط در محبت به فرزند هم میتواند اثر نامطلوب خود را برجای بگذارد.

محبت به کودک
محبت به کودک

الان وقتشه که این رو بخونید:

لجبازی در کودکان 4 ساله

مهمترین اثر محبت به کودک بیش از اندازه چیست؟

یکی از این آثار نامطلوب لجبازی کودکان است.

یکی از نتایج توجه و محبت به فرزند بیش از اندازه ، تربیت فرزندانی پر توقع و لوس است،

که پس از گذر زمان ، هیچ چیز آنها را راضی نمی کند؛

یعنی محبت به کودک توسط والدین گاهی آن قدر شکل افراطی به خود می گیرد که سبب شکل گیری رفتارهای ناپسند در آنها میشود.

پس نباید هرآنچه کودک می خواهد در اختیارش قرار دهیم و به هر تقاضای او پاسخ مثبت بگوییم ، حتی اگر برآورده کردن آن در حد توان باشد.

اطاعت بی چون و چرای والدین در برابر درخواست های غیر منطقی فرزند ،

این ذهنیت را در کودک ایجاد میکند که همیشه حرف ، حرف اوست و همه خواسته هایش اجابت میگردد،

و اگر به چیزی که میخواهد نرسد، شروع به لجبازی می کند و واقعیت را نادیده میگیرد؛

زیرا یاد نگرفته است که با خواسته اش مخالفت شود و همیشه هرچه خواسته ، فراهم بوده است.

این اثر محبت به فرزند بیش از اندازه است.

والدین باید به این نکته توجه داشته باشند که به هر حال فرزندشان وارد اجتماع می شود و دیگران مانند پدر و مادرش با او رفتار نخواهند کرد.

گاهی والدین تصور می کنند چون فرزندشان هنوز کوچک است باید همه خواسته های معقول و نامعقول او را اجابت میکنند.

تاثیر روحیات والدین بر لجبازی کودکان انکار ناپذیر است.

همچنین محبت و توجه افراطی پدر و مادر به خصوص در خانواده هایی که تک فرزند هستند ، بدون قید و شرط و خارج از تعادل است.

محبت به کودک در مواقع بیماری

در مواردی نیز کودک ناتوان و یا از ابتدا مریض بوده و دوره طولانی بیماری وی که نیازمند توجه والدین است ،

سبب میشود که کودک به شرایطش عادت کند و پس از بهبود بیماری همچنان توقعاتی از والدین داشته باشد که آنها از روی عادت مجبور به برآوردن آن هستند .

از آنجا که این سبک رفتاری از آغاز کودکی با وی بوده است ، تغییر آن زمان زیادی میبرد؛

بنابراین والدین برای اصلاح الگوی رفتاری خود در گام اول باید صبور باشند و به پیشرفت های اندک کودک خود نیز توجه نشان بدهند.

امیدوارم از خواندن مقاله محبت به کودک لذت برده باشید.

یک سری هم به این صفحه بزنید:

تربیت فرزند سایت راهکار

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن